Prezentacja Pisma
› 16. Cogito a w nim:
Carpe diem: Schematy doboru słów
redakcja
- artukuł dodany
2008-10-01 10:57
0
516
W jaki sposób postrzegasz świat? Czy ma to wpływ na Twój sposób mówienia, dobór słów?
Sposób, w jaki dobierasz słowa, jest odwzorowaniem sposobu, w jaki Twoje zmysły przetwarzają napływające informacje. Co to znaczy?
Zobacz na przykładach:
"Czy to jest jasne?", "To wygląda bardzo ciekawie." – operujesz słownictwem zakodowanym wizualnie (W).
"To brzmi bardzo interesująco.", "On jest taki cichy." – operujesz słownictwem zakodowanym słuchowo (S).
"Co ci leży na sercu?", "Tak mi ciężko." – operujesz słownictwem zakodowanym czuciowo (kinestetycznie K).
Od tego, jak postrzegasz rzeczywistość, który zmysł odgrywa rolę dominującą, zależy to, jakie słowa dobierasz. Zwykle odbywa się to zupełnie nieświadomie. Schematy doboru słów dotyczą zarówno przymiotników, jak i czasowników, przysłówków i innych wyrażeń opisowych.
Masz swój system reprezentacyjny, czyli dominujący. Ale uwaga, w różnych sytuacjach potrafimy używać różnych systemów na zmianę.
Jeśli chcesz do kogoś dotrzeć, przekonać go do czegoś, użyj systemu, którego on używa. To proste.
Jak to powiedzieć?
W - To mi wygląda na dobry pomysł.
S - To brzmi bardzo interesująco.
K - Mam co do tego pomysłu dobre odczucia.
Przykłady słów i wyrażeń
Wizualne
widzieć, wyobrażać, horyzont, dostrzegać, patrzeć, wzrok, zauważyć, obserwować, pokazywać, oglądać
to mi dobrze nie wygląda, możesz to sobie wyobrazić?
Słuchowe
słyszeć, słuchać, cichy, hałaśliwy, rozmowa, harmonia, muzyka, szept, odgłos, wrzask, głośna krytyka,
oni żyją w dysharmonii
Kinestetyczne
miękki, szorstki, gorący, brać, miękki, nierówny, śliski, leży, związany, splątany, trzymaj się ciepło,
coś ci leży na wątrobie
Smakowe (węchowe)
smak, ostry, słony, cierpki, pachnący, nieświeży, pachnie, śmierdzi, kwaśny, zapach, to mi pachnie zdradą,
ta sprawa mi śmierdzi
Wzrokowcy 29%
Słuchowcy 34%
Kinestetycy 37%
Poznaj, kim jesteś?
Style uczenia
Wzrokowcy – patrzy, obserwuje, demonstruje.
Słuchowcy – słucha, uczy się przez dźwięk i muzykę.
Kinestetycy – dotyka, rusza się, robi coś manualnie.
Czytanie
Wzrokowcy – lubią opisy, przerywają opisy, by wyobrazić sobie to, co opisane.
Słuchowcy – lubią dialogi, unikają opisów, nie zauważają ilustracji, czytają "po cichu", poruszając ustami.
Kinestetycy – nie przepadają za czytaniem, wybierają teksty, w których od samego początku się coś dzieje.
Ortografia
Wzrokowcy – rozpoznają słowa, gdy na nie patrzą.
Słuchowcy – rozpoznają słowa, gdy wymawiają poszczególne głoski.
Kinestetycy – często mają problemy z ortografią, muszą napisać słowo, by stwierdzić, czy dobrze napisali.
Pismo
Wzrokowcy – czytelnie, przywiązują wagę do wyglądu pisma.
Słuchowcy – mają tendencje do nienaciskania długopisu, często powtarzają głośno to, co napisali.
Kinestetycy – piszą niezbyt starannie.
Pamięć
Wzrokowcy – pamiętają twarze, zapominają imiona, lubią robić notatki.
Słuchowcy – zapominają twarze, pamiętają imiona, lubią głośno powtarzać.
Kinestetycy – pamiętają najlepiej to, co wykonali, a nie to co usłyszeli lub zobaczyli.
Wyobraźnia
Wzrokowcy – bujna wyobraźnia, zwracają uwagę na szczegóły.
Słuchowcy – myślą w słowach i dźwiękach, szczegóły nie są tak istotne.
Kinestetycy – wyobrażanie i fantazja nie są tak ważne.
Koncentracja
Wzrokowcy – nieporządek i ruch zaburzają koncentrację.
Słuchowcy – hałasy i dźwięki zaburzają koncentrację.
Kinestetycy – żeby utrzymać koncentrację, często zmieniają pozycję i poruszają się.
Rozwiązywanie problemów
Wzrokowcy – przemyślane, zaplanowane, lubią robić listy zadań.
Słuchowcy – głośno myślą, rozwiązują problemy poprzez rozmowę ze sobą i innymi.
Kinestetycy – najlepiej myślą w ruchu.
Gdy są mało aktywni
Wzrokowcy – wpatrują się w dal, rysują, coś oglądają.
Słuchowcy – nucą sobie, rozmawiają ze sobą i innymi.
Kinestetycy – wiercą się, muszą mieć coś do trzymania.
Gdy zaistnieje nowa sytuacja
Wzrokowcy – dokładnie badają sytuację.
Słuchowcy – rozmawiają o sytuacji.
Kinestetycy – próbują manipulować, wyczuwać.
Stan emocjonalny
Wzrokowcy – zamknięci w sobie, płaczliwi, uśmiechnięci, gdy w dobrym nastroju.
Słuchowcy – lubią mówić, swój nastrój wyrażają w głosie.
Kinestetycy – przytulają się, gdy są w dobrym humorze, tupią, szturchają, gdy są w złym.
Komunikowanie się
Wzrokowcy – nie lubią za dużo mówić ani długo słuchać, często mają problem z doborem słów.
Słuchowcy – lubią słuchać i dopowiadać swoje zdanie, długo opisują.
Kinestetycy – gestykulują, stoją blisko rozmówcy, nie lubią zbyt długo słuchać.
Wygląd zewnętrzny
Wzrokowcy – schludni, lubią porządek.
Słuchowcy – wygląd zewnętrzny nie jest dla nich ważny.
Kinestetycy – schludni, ale szybko przestają o to dbać.
Reakcja na sztukę
Wzrokowcy – lubią obrazy, rzeźbę, grafikę, nie reagują specjalnie na muzykę, przywiązują dużą wagę do szczegółów.
Słuchowcy – lubią muzykę, sztuka wizualna jest mnie ważna, wolą dyskutować niż oglądać, patrzą na dzieło jako na całość.
Kinestetycy – reagują na muzykę ruchem, niewiele mówią o sztuce, wolą dotykać.
Sposób, w jaki dobierasz słowa, jest odwzorowaniem sposobu, w jaki Twoje zmysły przetwarzają napływające informacje. Co to znaczy?
Zobacz na przykładach:
"Czy to jest jasne?", "To wygląda bardzo ciekawie." – operujesz słownictwem zakodowanym wizualnie (W).
"To brzmi bardzo interesująco.", "On jest taki cichy." – operujesz słownictwem zakodowanym słuchowo (S).
"Co ci leży na sercu?", "Tak mi ciężko." – operujesz słownictwem zakodowanym czuciowo (kinestetycznie K).
Od tego, jak postrzegasz rzeczywistość, który zmysł odgrywa rolę dominującą, zależy to, jakie słowa dobierasz. Zwykle odbywa się to zupełnie nieświadomie. Schematy doboru słów dotyczą zarówno przymiotników, jak i czasowników, przysłówków i innych wyrażeń opisowych.
Masz swój system reprezentacyjny, czyli dominujący. Ale uwaga, w różnych sytuacjach potrafimy używać różnych systemów na zmianę.
Jeśli chcesz do kogoś dotrzeć, przekonać go do czegoś, użyj systemu, którego on używa. To proste.
Jak to powiedzieć?
W - To mi wygląda na dobry pomysł.
S - To brzmi bardzo interesująco.
K - Mam co do tego pomysłu dobre odczucia.
Przykłady słów i wyrażeń
Wizualne
widzieć, wyobrażać, horyzont, dostrzegać, patrzeć, wzrok, zauważyć, obserwować, pokazywać, oglądać
to mi dobrze nie wygląda, możesz to sobie wyobrazić?
Słuchowe
słyszeć, słuchać, cichy, hałaśliwy, rozmowa, harmonia, muzyka, szept, odgłos, wrzask, głośna krytyka,
oni żyją w dysharmonii
Kinestetyczne
miękki, szorstki, gorący, brać, miękki, nierówny, śliski, leży, związany, splątany, trzymaj się ciepło,
coś ci leży na wątrobie
Smakowe (węchowe)
smak, ostry, słony, cierpki, pachnący, nieświeży, pachnie, śmierdzi, kwaśny, zapach, to mi pachnie zdradą,
ta sprawa mi śmierdzi
Wzrokowcy 29%
Słuchowcy 34%
Kinestetycy 37%
Poznaj, kim jesteś?
Style uczenia
Wzrokowcy – patrzy, obserwuje, demonstruje.
Słuchowcy – słucha, uczy się przez dźwięk i muzykę.
Kinestetycy – dotyka, rusza się, robi coś manualnie.
Czytanie
Wzrokowcy – lubią opisy, przerywają opisy, by wyobrazić sobie to, co opisane.
Słuchowcy – lubią dialogi, unikają opisów, nie zauważają ilustracji, czytają "po cichu", poruszając ustami.
Kinestetycy – nie przepadają za czytaniem, wybierają teksty, w których od samego początku się coś dzieje.
Ortografia
Wzrokowcy – rozpoznają słowa, gdy na nie patrzą.
Słuchowcy – rozpoznają słowa, gdy wymawiają poszczególne głoski.
Kinestetycy – często mają problemy z ortografią, muszą napisać słowo, by stwierdzić, czy dobrze napisali.
Pismo
Wzrokowcy – czytelnie, przywiązują wagę do wyglądu pisma.
Słuchowcy – mają tendencje do nienaciskania długopisu, często powtarzają głośno to, co napisali.
Kinestetycy – piszą niezbyt starannie.
Pamięć
Wzrokowcy – pamiętają twarze, zapominają imiona, lubią robić notatki.
Słuchowcy – zapominają twarze, pamiętają imiona, lubią głośno powtarzać.
Kinestetycy – pamiętają najlepiej to, co wykonali, a nie to co usłyszeli lub zobaczyli.
Wyobraźnia
Wzrokowcy – bujna wyobraźnia, zwracają uwagę na szczegóły.
Słuchowcy – myślą w słowach i dźwiękach, szczegóły nie są tak istotne.
Kinestetycy – wyobrażanie i fantazja nie są tak ważne.
Koncentracja
Wzrokowcy – nieporządek i ruch zaburzają koncentrację.
Słuchowcy – hałasy i dźwięki zaburzają koncentrację.
Kinestetycy – żeby utrzymać koncentrację, często zmieniają pozycję i poruszają się.
Rozwiązywanie problemów
Wzrokowcy – przemyślane, zaplanowane, lubią robić listy zadań.
Słuchowcy – głośno myślą, rozwiązują problemy poprzez rozmowę ze sobą i innymi.
Kinestetycy – najlepiej myślą w ruchu.
Gdy są mało aktywni
Wzrokowcy – wpatrują się w dal, rysują, coś oglądają.
Słuchowcy – nucą sobie, rozmawiają ze sobą i innymi.
Kinestetycy – wiercą się, muszą mieć coś do trzymania.
Gdy zaistnieje nowa sytuacja
Wzrokowcy – dokładnie badają sytuację.
Słuchowcy – rozmawiają o sytuacji.
Kinestetycy – próbują manipulować, wyczuwać.
Stan emocjonalny
Wzrokowcy – zamknięci w sobie, płaczliwi, uśmiechnięci, gdy w dobrym nastroju.
Słuchowcy – lubią mówić, swój nastrój wyrażają w głosie.
Kinestetycy – przytulają się, gdy są w dobrym humorze, tupią, szturchają, gdy są w złym.
Komunikowanie się
Wzrokowcy – nie lubią za dużo mówić ani długo słuchać, często mają problem z doborem słów.
Słuchowcy – lubią słuchać i dopowiadać swoje zdanie, długo opisują.
Kinestetycy – gestykulują, stoją blisko rozmówcy, nie lubią zbyt długo słuchać.
Wygląd zewnętrzny
Wzrokowcy – schludni, lubią porządek.
Słuchowcy – wygląd zewnętrzny nie jest dla nich ważny.
Kinestetycy – schludni, ale szybko przestają o to dbać.
Reakcja na sztukę
Wzrokowcy – lubią obrazy, rzeźbę, grafikę, nie reagują specjalnie na muzykę, przywiązują dużą wagę do szczegółów.
Słuchowcy – lubią muzykę, sztuka wizualna jest mnie ważna, wolą dyskutować niż oglądać, patrzą na dzieło jako na całość.
Kinestetycy – reagują na muzykę ruchem, niewiele mówią o sztuce, wolą dotykać.















